Dispepsi (Hazımsızlık) (Dys=zor, Pepsis=Sindirmek, pişirmek, difficult digestion). Hazımsızlık (Dispepsi), yemek sonrası dolgunluk hissi, üst batında ağrı/yanma hissi şeklinde tanımlanabilir. Bu belirtilerden biri veya her ikisi aynı anda bulunabilir. Hazımsızlık şikayeti oldukça yaygın bir belirtidir. Dispepsi?nin toplumda görülme sıklığı %40?lara varan oranlarda bildirilmekte ise de yaklaşık %20-25 oranında (Bir yıllık periyod için) olduğu kabul edilmektedir. Tanısı bu şikayetlere neden olabilecek diğer hastalıkların dışlanmasına bağlıdır ki bu konudaki araştırmalar da bir gastroenteroloji uzmanı tarafından yapılmalıdır. Dispepsi, organik veya fonksiyonel olarak iki ana gruba ayrılır. Organik Dispepsi nedenleri arasında peptik ülser, GÖRH, mide ve özofagus Ca, pankreas ve biliyer sistem hastalıkları, sistemik hastalıklar, enfeksiyöz hastalıklar, ilaçlar, gıdalara intolerans vs. sayılabilir. Fonksiyonel Dispepsinin etyopatogenezini yeterince bilmediğimiz gibi tedavisinde de başarılı değiliz. Patofizyolojide mide boşalmasının gecikmesi, yiyeceklere midenin uyum göstermesinde bozukluk, midenin distansiyona aşırı duyarlığı, asit ve lipitlere duedonum duyarlığında değişim, antroduodenojejunal motilite ve gastrik elektriksel ritimde bozukluk, midenin proksimalinde postprandial fizik kasılmalarda supresyonun oluşmaması, otonom sinir sistemi ile santral sinir sistemi arasındaki (disregülasyon) regülasyon bozukluğu gibi faktörler sorumlu tutulmaktadır.Dispepsi hastası incelenirken, ayrıntılı fizik muayene, laboratuvar gayta incelemeleri, ultrason, endoskopi, kolonoskopi gerekebilir. Hazımsızlık tedavisi ilaçla mümkün olabilmektedir. Tedaviye dirençli olgularda tekrarlayan ilaç kürleri ve psikiyatri desteği gerekebilir.