Fekal inkontinans nedir?

Fekal inkontinans, bağırsak hareketlerinizi kontrol edememe, dışkının (dışkı) beklenmedik bir şekilde rektumunuzdan sızmasına denir. Bağırsak veya anal inkontinans olarak da adlandırılan fekal inkontinans, gaz çıkarırken ara sıra az miktarda dışkı sızıntısından bağırsak kontrolünün tamamen kaybolmasına kadar değişebilir.

Dışkı tutma yeteneği (kontinans olarak adlandırılır), rektum, anüs ve sinir sisteminin normal şekilde çalışmasını gerektirir. Anüs ve rektum duvarındaki iki grup kas, dışkıyı rektumda tutmaktan sorumludur, dış kas grubu (dış anal sfinkter) ve iç kas grubu (iç anal sfinkter). Normal kontinans ayrıca rektumda dışkı varlığını hissetme (rektal duyu olarak adlandırılır) ve bağırsak hareketi uygun olmadığında dışkıyı gevşetme ve saklama (rektal uyum olarak adlandırılır) yeteneği gerektirir. Ek olarak, dışkılama ve tuvalete gitme dürtüsünü tanımak için fiziksel ve zihinsel yeteneklere ihtiyacınız vardır.

Yaygın bir durum mu?

Evet. 5.5 milyondan fazla Amerikalı fekal inkontinansa sahiptir. Yaşlılarda ve kadınlarda daha sık görülür. Bununla birlikte, birçok insan fekal inkontinans hakkında konuşmayı sevmez ve fekal inkontinansın nispeten yaygın olduğu açık olmayabilir.

Nedenler

Fekal inkontinansa ne sebep olur?

Fekal inkontinans genellikle değişen bağırsak alışkanlıklarından (genellikle ishal, fakat aynı zamanda kabızlık) ve rektum ve anüsün dışkı tutma yeteneğini etkileyen durumlardan kaynaklanır. Yaşlandıkça sfinkter kasları zayıflar. Kadınlarda vajinal doğum sırasında, travma veya anal cerrahi sırasında sfinkter kasları veya onları besleyen sinirler zarar görebilir. Aşırı zorlanan kişilerde, diyabetli hastalarda veya inme sonrası sinir bozuklukları da olabilir. Radyasyon tedavisinden sonra veya Crohn hastalığı olan hastalarda rektal duvar sertleşebilir. Bu hastalarda rektum gerektiği kadar esneyemez, bu nedenle fazla dışkı dışarı sızar. Rektumun anüse düştüğü (rektal prolapsus) veya rektumun vajinaya doğru çıktığı (rektosel) diğer durumlar da fekal inkontinansa neden olabilir.

Belirtiler

Fekal inkontinansın belirtileri nelerdir?

Normal olarak, şiddetli ishal dönemleri dışında yetişkinlerde 'kaza' veya dışkı sızıntısı olmamalıdır. Kronik veya tekrarlayan fekal inkontinansı olan kişilerde çok az veya sık kaza olabilir. Semptomlar, gaz tutamama, günlük aktiviteler veya efor sırasında “sessiz” dışkı sızıntısı veya zamanında tuvalete ulaşamama arasında değişebilir. İshal, kabızlık ve karın rahatsızlığı gibi diğer bağırsak semptomları da mevcut olabilir.

Fekal inkontinansınız varsa ne yapabilirsiniz?

Doktorunuz size yardımcı olabilir veya bir gastroenterolog gibi kolon, rektum ve anusu etkileyen durumların tedavisinde uzmanlaşmış bir doktora görünmeniz gerekebilir. Doktorunuz sizinle belirtileriniz hakkında konuşacak ve rektal muayene de dahil olmak üzere fizik muayene yapacaktır. Belirtilerinize bağlı olarak doktorunuz inkontinansın nedenini belirlemek için bir veya daha fazla test yapabilir. Bu testler, anüs ve rektumdaki basınçların ölçülmesini (anal manometri), anal kaslara ve çevreleyen dokulara bakmak için bir anal ultrason veya MRI taraması kullanarak, rektum ve anüsün dışkılama (defekografi) ve test sırasında nasıl performans gösterdiğini görmek için baryum çalışmalarını kullanmayı içerir. anal kasları besleyen sinirlerin normal çalışıp çalışmadığını görmek için (anal elektromiyografi veya EMG).

Anal manometri, anüs ve rektumda kısa esnek bir tüp ile yapılır. Bu test anal sfinkterin gücünü ölçer ve ayrıca rektal hissi de ölçebilir.

Anorektal ultrasonografi, rektuma küçük, balon uçlu bir ultrason probu yerleştirilerek gerçekleştirilir. Ultrason probu geri çekilirken anal sfinkterlerin resimleri çekilir.

Defekokrafi için sıvı baryum, küçük bir rektal tüp ile kolon ve rektuma siz masada yatarken yerleştirilir. Rektal tüp çıkarıldıktan sonra özel olarak tasarlanmış bir tuvalete oturmanız istenecektir. Siz tuvalette otururken bir röntgen videosu çekilecektir. Sizden öksürmeniz, kalçalarınızı sıkmanız ve rektal içeriğinizi çıkarmanız istenecektir. Dışkılamadan sonra, sanki bağırsak hareketi yapıyormuşsunuz gibi yere eğilmeniz istenecektir.

Ultrasona benzer şekilde, manyetik rezonans görüntüleme (MRI), rektumunuzda küçük bir prob ile anal sfinkterlerin fotoğraflarını çekebilir. Baryum defekografisi gibi, MRI da siz kasları sıkarken ve içindekileri dışarı atarken pelvik taban kaslarının ve rektumun resimlerini alabilir.

Proktosigmoidoskopi – Doktorunuz, rektumunuzu ve sigmoidinizi (kolonunuzun yaklaşık olarak son 2 fitlik kısmını) incelemek için küçük bir video kamera takılı uzun, ince bir tüp kullanacaktır. Bu test, fekal inkontinansa neden olabilecek inflamasyonu, tümörleri veya skar dokusunu tanımlayabilir.

Anal elektromiyografi (EMG) – Sinir hasarını belirlemek için anüsünüzün etrafındaki kaslara küçük iğne elektrotları yerleştirilecektir.

Tedavi

Fekal inkontinansın tedavisi var mı?

Neyse ki, fekal inkontinans için etkili tedaviler mevcuttur. Dışkı kaçırma tedavisi, bağırsak kontrolünü iyileştirmeye veya eski haline getirmeye yardımcı olabilir. İnkontinansınızın nedenine bağlı olarak, tedavi diyet değişiklikleri, ilaçlar, bağırsaklarınızı daha iyi kontrol etmenize yardımcı olacak özel egzersizler veya ameliyatı içerebilir.

İshale neden olabilecek ve fekal inkontinansı kötüleştirebilecek yiyecekler arasında baharatlı yiyecekler, yağlı ve yağlı yiyecekler, kurutulmuş veya tütsülenmiş et ve süt ürünleri (özellikle laktoz intoleransınız varsa) bulunur. Kafein içeren içecekler, yapay tatlandırıcılar (örneğin şekersiz sakız ve diyet soda) içeren ürünler gibi müshil görevi görebilir. İshali etkili bir şekilde tedavi edebilen birkaç ishal önleyici madde (örneğin, loperamid, antikolinerjik maddeler, klonidin, safra tuzu bağlayıcı maddeler, alosetron) artık mevcuttur. Bu ajanlardan bazıları (örneğin loperamid) reçetesiz satılırken diğerleri sadece reçeteyle satılmaktadır. Bazı ilaçlar hastalar için diğerlerinden daha iyi çalışır.

Kabızlığınız varsa, doktorunuz lif açısından zengin gıdalar yemenizi ve lif takviyeleri reçete etmenizi önerebilir. Öte yandan, ishaliniz varsa, doktorunuz ishal önleyici ilaçlar (örn. loperamid (Imodium)) veya dışkıyı bağlamaya yardımcı olması için lif takviyeleri önerebilir.

Fekal inkontinans, anal sfinkter kontrolünün olmamasından veya dışkılama dürtüsünün farkındalığının azalmasından kaynaklanıyorsa, anüsünüzün çevresindeki kas gücünü artırmanıza yardımcı olacak bir bağırsak yeniden eğitim programından ve egzersiz terapilerinden yararlanabilirsiniz. Bazı durumlarda, bağırsak eğitimi, günün belirli bir saatinde tuvalete gitmeyi öğrenmek anlamına gelir. Örneğin, doktorunuz yemek yedikten sonra bağırsak hareketi için bilinçli bir çaba göstermenizi önerebilir. Bu, tuvaleti kullanmanız gerektiğinde biraz öngörülebilirlik sağlayarak daha fazla kontrol kazanmanıza yardımcı olur. Çoğu kişi, loperamid kullanımının biofeedback'e geçmeden önce fekal inkontinans için birinci basamak tedaviyi içerdiği konusunda hemfikirdir. Diğer durumlarda, bağırsak eğitimi, biofeedback adı verilen bir egzersiz terapisini içerir. Fekal inkontinans için biofeedback, anüsünüze basınca duyarlı bir prob yerleştirmeyi içerir. Bu sonda, anal sfinkterinizin gücünü kaydeder. Sfinkter kasılmalarını uygulayabilir ve ölçeğin okumasını görsel bir yardım olarak görüntüleyerek kendi kaslarınızı güçlendirmeyi öğrenebilirsiniz. Bu egzersizler rektal kaslarınızı güçlendirebilir. Biofeedback tedavisi ile rektal hissi iyileştirmek de mümkündür.

Sık sık büyük miktarlarda dışkı sızdırıyorsanız, tahriş olmuş cilt ve dışkı arasında doğrudan teması önlemek için nem bariyeri krem ??sürmeyi düşünün. Doktorunuzdan bir ürün önermesini isteyin. Herhangi bir krem ??sürmeden önce bölgenin temiz ve kuru olduğundan emin olun. İlaçsız talk pudrası veya mısır nişastası da anal rahatsızlığı gidermeye yardımcı olabilir. Pamuklu iç çamaşırı ve bol giysiler giyin ve kirli iç çamaşırlarınızı hızlıca değiştirin. Ped veya yetişkin bezi kullanıyorsanız, üstlerinde emici bir fitil tabakası olduğundan emin olun; bu tabaka nemi cildinizden uzaklaştırır.

Yukarıda belirtilen konservatif önlemlerin titiz bir şekilde denenmesi etkili olmazsa, cerrahi veya daha az invaziv bir prosedür (örn. sakral sinir stimülasyonu, biyomateryal enjeksiyonu) düşünülebilir.

Sakral sinirler omurilikten pelvisteki kaslara gider. Bu sinirler, anal sfinkter kaslarının rektal hissini ve gücünü düzenler. Sakral sinir stimülasyonu aşamalar halinde gerçekleştirilir. İlk olarak, omurilikten alt bağırsağınızın kaslarına giden sakral sinirlere küçük iğneler yerleştirilir ve bu kaslar, hangi kasın anal kasılmaları en çok uyardığını belirlemek için harici bir puls üreteci tarafından uyarılır. Stimülasyona kas tepkisi genellikle rahatsız edici değildir. Bu prosedür 2-3 hafta içinde semptomları düzeltirse, kalıcı bir puls üreteci implante edilebilir.

Anal sfinktere silikon bazlı bir materyalin enjeksiyonu anal kanalı daraltarak inkontinansı iyileştirebilir.

Doğumdan kaynaklanan anal sfinkter hasarı nedeniyle fekal inkontinansı olan kadınlarda, hasarlı bir anal sfinkterin onarılması için yapılan bir operasyon olan sfinkteroplasti faydalı olabilir. Yapay sfinkter veya kas nakli (grasiloplasti) gibi diğer operasyonlar, sıklıkla komplikasyonlarla ilişkili oldukları için çok sık yapılmaz. Fekal inkontinans tedavisinde son çare kolostomidir. Kolostomi, dışkıyı rektum yerine karındaki bir açıklıktan yönlendiren bir ameliyattır. Özel bir torba takılır.

Fekal inkontinanslı hastalara yardımcı olacak birçok seçenek vardır. Bir değerlendirme için bir gastroenterolog ile randevu alın.